J.J. Kettenis

Koos Kettenis

1885 – 1973

Oliesmeerder Koos Kettenis trouwde met Elisabeth (Bep) Verhoog en het gezin kreeg twee kinderen, waarvan Koos junior uiteraard lid van Excelsior werd. De wieg van Kettenis senior stond 30 november 1885 in het Bethlehemhofje 4, wijk 5. Ook dit hofje ligt aan de Langegracht. Het gezin verhuisde medio september 1903 naar de Langegracht 158, hetzelfde adres waar clubgenoot Henk Laurier ooit woonde. Zestien jaar was Kettenis toen hij met Plu en anderen besloot het voetballen en het vrije buiten gymmen te verruilen voor gymnastiek in verenigingsverband. Wie de naam van Excelsior bedacht is helaas niet bekend.

Kettenis was een schermer in hart en nieren. Met de afnemende belangstelling voor het schermen is hij zich na 1915 meer gaan toeleggen op de turnsport. Kettenis kwam op een behoorlijk hoog peil. Salto’s en reuzendraaien waren niets bijzonders voor hem. Talloze jaren was deze penningmeester ook aspirantenleider. Vanaf 1917 was hij erelid van Excelsior. In 1952 werd Ket lid van Verdienste van het Verbond en in 1962 Koninklijk onderscheiden. 

Socialistische ideaal
Koos Kettenis, oprichter en 50 jaar lang de penningmeester van Excelsior. Hij „paste op de centjes“ zoals hij zelf zei. Ket, zoals hij door de leden in de wandelgangen werd genoemd, was een kleine man met een gerimpeld gezicht waar pretoogjes in glommen. Samen met Galjaard was hij in de naoorlogse jaren de bepalende figuur in het bestuur, volgens Edith Metz. Ze waren beiden bevlogen door het toenmalige socialistische ideaal dat de vereniging niet alleen diende om de lichamelijke toestand van de leden te verbeteren, maar dat het ook de taak was om de mentaliteit te vormen. Beiden brachten de leden en de aspiranten vooral ordelijkheid en netheid bij, respect voor elkaar en de saamhorigheid die daaruit voortvloeide. Kettenis hechtte daarnaast grote waarde aan de mening van jongeren. Het was nog een tijd waarin de kleine aspiranten de zaal binnen kwamen en op Kettenis toeliepen met een aantal centen of een stuiver in het knuistje geklemd om hun wekelijkse contributie te betalen. Kettenis noteerde dat dan nauwkeurig in een klein notitieboekje dat hij uit zijn zak haalde. Vijf centen waren toen heel wat meer waard dan nu. Als het knuistje met de centjes door het spelen wat smerig geworden waren zei Kettenis: „Ga jij nu eerst maar je handen wassen, want zo kun je toch niet in de zaal komen?“

Op 87-jarige leeftijd overleed het erelid ‘Ket’ in 1973. Het bestuur schrijft in de overlijdensadvertentie: het verlies van “een groot turnvriend en [we] zullen goede herinneringen aan hem bewaren”.

Koos Kettenis als schermer van Excelsior.